Monthly Archives: تیر ۱۳۹۰

تاریخچه ای کوتاه … در حد یک خاطره از سینمای سه بعدی در ایران

سینمای سه بعدی با جذابیت های ویژه و فریبنده خود مثل همیشه اثری به یادماندنی و ماندگار در اذهان بجای می گذاشته و این موضوع نیز همچنان ادامه خواهد داشت تا انسان متفکر به خواسته های بی انتهایش دست یابد. اگر کمی به عقب برگردیم خواهیم فهمید که هنوز در ابتدای راه هنر هفتم هستیم و سینمای سه بعدی با فیلم های جنجالی و پرده های ۶۰۰ متر مربعی خود برای جنگیدن و رقابت با سینمای دوبعدی جبه گرفته است که این موضوع در امریکا بیش از سایر کشورهای نمایان است

اما در ایران چه خبر است!؟

تعدادی از سینما های تهران و تعدادی از سینماها در شهرستانها در سالهای ۱۳۵۴ الی ۱۳۵۶ مجهز به پرده و آپارات های استریو (سه بعدی) شدند و فیلم های سه بعدی خاطراتی مصور و بیادماندنی را از این تکنولوژی در ایران بجای گذاشتند. جذابیت و ماندگاری فیلم های سه بعدی سینمایی در اذهان چنان است که بعد از گذشت سالهای ۱۳۵۴ – ۱۳۵۶ هنوز صحنه ها و پلان های فیلم های سه بعدی آن دوره فراموش نشده است
فیلم و سینمای سه بعدی امروزه یک نیاز واقعی بشمار میآید و با توجه به کیفیت و رکود اقتصادی سینما در ایران، تولید فیلم سه بعدی و داشتن سینمای سه بعدی در ایران امری اجتناب ناپذیر می باشد

در طی چند سال اخیر تلاش هایی که نسبت به تولید و آموزش فرهنگ فیلمسازی و فیلم سه بعدی همچنین عکاسی سه بعدی(استریوگرافی) داشته ام نتایج بسیار خوبی را به دست آورده ام که در مقطع خود ارزشمند بوده و این گام ها هرچند لاکپشت گونه ولی پایدار به جلو حرکت داشته است
کسب تجربیاتم از سال ۱۳۶۴ با آموختن عکاسی در هنرستان هنرهای زیبا (وابسته به وزارت ارشاد اسلامی) آغاز شد و در کنار رشته تحصیلی خود(گرافیک) نقاشی را به صورت حرفه ای تمرین می کردم و عکاسی را نیز در کنار آنها تجربه می کردم. سال ۱۳۶۹ – ۱۳۷۰ با شرکت مکارم مشغول به تولید انیمیشن های آموزشی شدم و نتیجه دو سال همکاری با شرکت مذکور تولید ۵ فیلم انیمیشن بود. تجربیاتی که از طراحی و چاپ سیلک اسکرین به همراه گرافیک – نقاشی – عکاسی و فعالیت در بخش های گوناگون انیمیشن داشتم باعث شد تا توانایی هایم افزایش یابد. با دقت و علاقه ای بی انتها به عکاسی سه بعدی و فیلمبرداری سه بعدی توجه نشان داده بودم و تمام خواسته ها و علایقم را در آن میدیدم. اولین عکس های سه بعدی خود را در سال ۱۳۶۷ ثبت کردم و به وسیله استریوسکوپی که ساخته بودم آنها را می توانستم ببینم. در سال ۱۳۶۹ وسیله ای را به نام Beam Spliter ساختم که به وسیله آن می توانستم بطور همزمان دو تصویر مجزا از دو زاویه برای چشم چپ و چشم راست فیلمبرداری و عکاسی کنم. استریوسکوپی را که ساخته بودم را در سال ۱۳۷۶ کاملتر کردم و این محصول را به کشور امریکا و استرالیا – نیوزیلند صادر می کردم

پس از گذشت سالها تصمیم به تولید فیلم سه بعدی گرفته بودم و با همه تجربیاتی که کسب کرده بودم توانستم جرات و جسارت لازم را برای فیلمبرداری و ساخت فیلم سه بعدی را پیدا کنم
در سال ۱۳۷۷ اولین فیلم سه بعدی را برای جشنواره انجمن سینمای جوانان ایران ساختم و سال ۱۳۷۸ به روی پرده سینمای فلسطین رفت و این اولین تجربه ام بود که آغاز ساخت فیلم های سه بعدی من بشمار می آمد. به دنبال آن ویدئوی سه بعدی آن فیلم از طریق موسسه رسانه های تصوری به همراه عینک سه بعدی در سطح کل کشور توضیع شد

در اینجا نمونه هایی کوتاه از فیلم های سه بعدی ساخت خودم را جهت آشنایی با فیلم سه بعدی آناگلیف برایتان آماده کرده ام و شما می توانید این فیلم سه بعدی را دانلود کنید. لازم به تذکر می باشد که این فیلم ها با عینک های سه بعدی فیروزه ای/قرمز استاندارد قابل رویت می باشد و همچنین اضافه می کنم، عینک های آبی/قرمز حدود سال های ۲۰۰۳ – ۲۰۰۰ میلادی و عینک های سبز/قرمز حدود سال های ۱۹۹۵ – ۱۹۹۰ میلادی منسوخ شده اند و %۹۰ فیلم های سه بعدی آناگلیف حرفه ای در حال حاضر فیروزه ای/قرمز ساخته می شوند

بخشی از اولین فیلم سه بعدی سینمایی بلند ایران با فیلمبرداری فــرامــرز قــهرمانی فر – زمستان ۱۳۸۹

 

دانلود قسمتی از اولین فیلم سه بعدی

اولین فیلم سه بعدی بلند سینمایی ایران
اولین فیلم سه بعدی بلند سینمایی ایران با فیلمبرداری فرامرز قهرمانی فر

  حجم فیلم سه بعدی ۴۷۴ مگابایت

 

hotfile

Part 1Part 2Part 3Part 4Part 5Part 6Part 7Part 8Part 9

rapidshare

Part 1Part 2Part 3Part 4Part 5Part 6Part 7Part 8Part 9

_________________________________________

Share this:
Share this page via Email Share this page via Stumble Upon Share this page via Digg this Share this page via Facebook Share this page via Twitter