منبع خبر

http://www.iran3dcenter.com/3d-movie.html

“قـابل تــوجــه کارگردانان و فیلمبرداران سینما”

مقاله ای انتقاد آمیز و تخصصی در خصوص کارشناسی و آغاز فیلمسازی سه بعدی در ایران

امروزه با عرضه دوربین های فیلمبرداری سه بعدی دیجیتال از کارخانه های معروفی مانند سونی، سامسونگ، جی وی سی، پاناسونیک و غیره قابلیت فیلمبرداری سه بعدی به سمت و سوی خانگی نیز کشیده شده است و هر خانواده ای که از تلویزیون سه بعدی استفاده می کند می تواند با داشتن یک دوربین فیلمبرداری سه بعدی از تماشای فیلم های سه بعدی خانوادگی خود لذت ببرد اما برای فیلمبرداری حرفه ای، کار به این سادگی نیست! یعنی فقط با خرید یک دوربین سه بعدی و فشار یک دکمه نمی توان یک فیلم سه بعدی حرفه ای ایجاد نمود بلکه مجموعه قواعدی وجود دارند که در صورت بی توجهی به آنها بیننده به جای لذت، از آن رویگردان شده و حتی احتمال دارد که دچار سردرد، احساس فشار در چشمان و دیگر عوارض ناخوشایند گردد و این موضوع همان بحثی است که که باید به آن پرداخت

” لــطفا  شــما  هم  مــطالـعه  فــرمائــید “

فروش فیلم سینمایی سه بعدی ایرانی بدون کیفیت و در حد محصولی تقلبی در قالب دی وی دی

بطور خلاصه قبل از هر چیز اولین بخشی که باید بر آن تاکید کرد کیفیت و رزولوشن فیلمی است که قرار است بصورت سه بعدی ( آناگلیف ) به روی شبکه تلویزیون مشاهده شود؛ حساس بودن سیستم آناگلیف به دقت و هماهنگی رنگ های فیروزه ای/ قرمز با عینک سه بعدی آناگلیف بستگی دارد و به دلیل کمپرس (فشرده شدن) رنگ ها در “دی وی دی” و “وی سی دی” به فرمت وی.او.بی  و دی.ای.تی، هماهنگی رنگ های قرمز/ فیروزه ای با رنگ های عینک بیننده از بین میرود و در نتیجه به هیچ وجه قادر نیستیم تصاویر سه بعدی را به صورت استاندارد در قالب “وی سی دی” سه بعدی و یا “دی وی دی” سه بعدی به مخاطبین ارائه دهیم. تفاوت کیفیت فیلم های سه بعدی در فرمت ها و رزولوشن های رایج در “وی سی دی” و “دی وی دی” مطابق تصاویر زیر نشان داده شده است که با استفاده از عینک سه بعدی آناگلیف و رویت عکس های زیر به این موضوع پی خواهید برد
رزولوشن وی سی دی = ۳۵۲×۲۸۸
رزولوشن دی وی دی = ۷۲۰×۵۷۶
رزولوشن فول اچ دی = ۱۹۲۰×۱۰۸۰

* برای دیدن اصل تصویر روی آن کلیک کنید *

برای مقایسه اختلاف کیفیت و شفافیت در فریم های “فول اچ.دی” سه بعدی با فریم “دی.وی.دی” در فیلم های سه بعدی روی عکس کلیک کنید

شما می توانید با استفاده از عینک سه بعدی آناگلیف این اختلاف را بطور کامل درک کنید که البته این تصویر اگر به اندازه صفحه تلویزیون درآید دیگر چیزی از آن قابل نمایش نخواهد بود

دومین بخشی که باید بر آن تاکید کرد کیفیت فیلترهای عینک می باشد و اینکه باید استاندارد ساخت عینک های سه بعدی آناگلیف باشند. این فیلترها تنها در دو کمپانی انگلیسی و امریکایی تولید می شود و این دو کمپانی بزرگ تمام فیلترهای مورد نیاز تولید عینک های سه بعدی جهان را با کد رنگی مخصوص خود تامین می کنند … اما با توجه به فرصت طلبی برخی تولید کنندگان ایرانی که از ناآگاهی و سادگی مردم سوء استفاده کرده و عینک هایی را با طلق و شیرازه جلد دفتر و کتاب و جزواتی که می توان آن را از دفاتر فنی هم تهیه کرد دست به تولید عینک ها میزنند که این امر وضعیت فروش و امنیت محصولات سه بعدی را لوس می کند و مشتری بعد از خرید دچار سردی و بدبینی می شود

جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانید به پایین صفحه این وب سایت مراجعه نمائید
www.iran3dcenter.com

فیلمسازی سه بعدی

نور سر صحنه – میزان سن ها – حرکت های دوربین – صدابرداری – فکوس دوربین ها – فیلمنامه – کمپوزیسیون یا ترکیب بندی صحنه در فیلمبرداری سه بعدی با فیلم دوبعدی کاملا ً تفاوت دارد. برای نمونه در فیلم سه بعدی نمی توان پس ضمینه صحنه را در کروماکی با صحنه ای دوبعدی و یا با تابلوی بزرگ نقاشی پوشاند – حرکت یا تراولینگ دوربین درکار سه بعدی بسیار مشکل ساز و باید کاملا ً حساب شده و آگاهانه باشد – فاصله بین دو لنز دوربین ها بستگی مستقیم به فاصله سوژه تا دوربین داشته و برای سوژه های نزدیک باید کم و در مورد سوژه های دور این فاصله باید زیاد شود – بیرون زدن اشیاء از پرده یکی از جلوه های دلچسب در تصاویر سه بعدی می باشد ولی این افکت اگر حساب شده اعمال نشود به گونه ای که اگر در تمام طول فیلم اجزاء تصویر از پرده نمایش بیرون بزند نتیجه فقط باعث چشم درد و سردرد بیننده شده و اصلا ً لذتبخش نخواهد بود

دوربین های فیلمبرداری حرفه ای سوار بر کرین که با یکدیگر لینک و سینک شده اند

Sony Unveils HDR-TD10 3D Camcorder

دوربین های فیلمبرداری سه بعدی که پاره ای از کمپانی های معروف تولید کرده اند بعلت محدودیت فاصله لنزهای ثابت خود، قابلیت ایجاد عمق و بعد مناسب در صحنه ها و شرایط گوناگون را ندارند و به همین دلیل فیلمسازان حرفه ای همواره از دو دوربین فیلمبرداری مجزا که به یکدیگر لینک و سینک شده اند بهره می گیرند تا بتوانند به نسبت فاصله سوژه تا دوربین، فاصله دو لنز را کم یا زیاد کنند

جیمز کامرون و متخصصان حرفه ای به همراه تجهیزات فیلمبرداری سه بعدی فیلم آواتار

بسیاری از عکاسان حرفه ای معتقدند که بعد از ورود دوربین های دیجیتال به بازار جهانی، با توجه به سرعت و راحتی عکاسی دیجیتال نسبت به آنالوگ ها و بالاتر رفتن قدرت خرید و همچنین استفاده از کامپیوتر و در دسترس بودن انبوه نرم افزار های ویرایش عکس و فیلم، برخی از اشخاص که دوربین دیجیتال خریداری می کنند ندانسته خود را به عنوان عکاس معرفی می کنند!!! حال می بینیم این مشکل دوباره در مورد عکاسی و فیلمبرداری سه بعدی تکرار شده است چراکه با ورود دوربین های عکاسی و فیلمبرداری سه بعدی به بازار عده ای با خرید یک دوربین سه بعدی خود را تصویربردار سه بعدی میدانند

متاسفانه عدم آگاهی به اصول و استانداردهای این تکنیک و بی تجربگی در نکات حساس و دقیقی که لازمه عکاسی و فیلمبرداری سه بعدی می باشد، باعث می شود که این تکنولوژی و هنر در کشور ما راه به جائی نبرده و قبل از تولد نابود و یا حاصل کار به صورت محصولی بی کیفیت و کاملا ً آماتوری عرضه شود. با داغ شدن بازار فیلم های سه بعدی امروزه کارگردان ها و هنرمندانی مطرح و شاخص را در کشور می بینم که متاسفانه حتی در حد یک فریم هم عکاسی سه بعدی را تجربه نکرده اند اما به پشتوانه نام نیک خود ولی بدون تحقیق و حتی بدون داشتن یک کارشناس متخصص در تصاویر سه بعدی، در این مبحث کاملا ً تخصصی دست به کار فیلمسازی سه بعدی شده تا شاید بتوانند اولین فیلم بلند سه بعدی ایران را به نام خود ثبت کنند!!! از آن بدتر اشخاصی هستند که نه تنها عکاس، فیلمساز و کارگردان نیستند بلکه فقط به پشتوانه خرید امکاناتی بسیار محدود مثل یک دوربین فیلمبرداری هندی کم سه بعدی که فقط جوابگوی فیلمبرداری خانگی می باشد، هیجان زده شده و مشغول انجام پروژه های مهمی هستند که خود به عینه شاهد چنین اتفاقی در کنار خود بوده ام. متاسفانه علت این امر عدم آگاهی برخی از مدیران و مسئولین نهاد های دولتی یا خصوصی است که با توجه به نیاز نوآوری در سیستم شغلی خود، افراد تازه کار و بی تجربه در سه بعدی (استریوسکوپی) را برای انجام پروژه های مهم تبلیغاتی و صنعتی استخدام می کنند که مشخص است نتیجه کار آنها محصولی بی کیفیت و آماتوری خواهد بود که فقط می تواند به هنر نو پای سه بعدی در ایران صدمه وارد کند

نگارنده این متن با بیش از بیست سال سابقه عکاسی، فیلمبرداری و فیلمسازی سه بعدی با تکنیک های مختلف تلویزیونی، ماهواره ای و استریوسکوپی که نمونه کارهایم به راحتی در اینترنت قابل ملاحظه هستند به کارگردان های محترم و حرفه ای سینمای ایران که بعضا ً با ادعای تحقیق در فیلمسازی سه بعدی به اشتباه خود را اولین فیلمساز سه بعدی ایران معرفی می کنند توصیه می کنم که کمی احتیاط به خرج داده و تحقیق در این موضوع را صرفا ً با خرید و تهیه امکانات فیلمبرداری سه بعدی، برابر ندانند. بهتر است با کمی جستجو در اینترنت تاریخ تحقیقات و تولیدات سینمای سه بعدی در ایران را از پایان نامه های دانشجویی الی تولیدات کوتاه و بلند بررسی نمائیم تا اگر جای ادعائی بود بتوانیم مدعی باشیم. در ادامه برای مستند سازی تاریخچه فیلم های سه بعدی در ایران به معرفی یکی از اولین تولیدات قدیمی خود بسنده می کنم

بریده جرائد و روزنامه های سال ۱۳۷۷ – ۷۸ در ارتباط با ساخت اولین فیلم های سه بعدی ایران به نام ” رونما ” و تولید عینک سه بعدی

” برای خواندن اخبار روی تصاویر کلیک کنید “

مـجله فــیلم	مــجله عــکس – مدال SSA	کــیهان – ویــژه نامه تخصصی عکس	مــجله ویدئو – فــیلم	هــفته نامه خــانواده	روزنامه رســالت
هــفته نامه سینما	روزنامه اطــلاعـات	ســینما ویدئو	ســینما ویدئو	روزنامه ابــرار	روزنامه قــدس
______ روزنامه ســلام ______	کــیهان - ویــژه نامه تخصصی عکس	روزنامه ابــرار	___ روزنامه کـار و کــارگــر ___	___ روزنامه عــصر آزادگان ___	_____ روزنامه آفـــرینش _____

اولین فیلمی را که با روش پولفریش افکت فیلمبرداری و کارگردانی کردم مربوط به سال ۱۳۷۷ – ۷۸ می باشد که تهیه کننده آن انجمن سینمای جوانان بود. فیلم سه بعدی ” رونما ” با توجه به ویژگی های تکنیکی و استریوسکوپیک، یکی از جالب ترین روش های فیلمبرداری سه بعدی تلویزیونی و ماهواره ای محسوب می شود که در قالب کاست های وی اچ اس به موسسه رسانه های تصویری فروخته شد و عینک های سه بعدی پولفریش داخل جلد کاست قرار گرفته بود. در همان سال این فیلم در سینما فلسطین به نمایش درآمد و مورد استقبال مردم و خبرگزاری ها قرار گرفت. در آن زمان کسی از تکنولوژی و تکنیک های سینمای سه بعدی و فیلمبرداری سه بعدی اطلاع کافی نداشت و در بسیاری از موارد آن را با انیمیشن و سه بعدی رایانه ای اشتباه می گرفتند. برای مشاهده دیگر فیلم های سه بعدی اینجانب لطفا به سایت من مراجعه بفرمائید

هیچکس با تکنولوژی روز مخالف نیست اما تاکید فراوانی بر استفاده صحیح از آن وجود دارد. دلسوزانه توصیه می نمایم که استانداردهای تخصصی فیلمبرداری و فیلمسازی سه بعدی را حتما رعایت کنید تا خدای ناکرده بر اثر کم تجربگی فیلم سه بعدی بد در کشورمان تولید نشود تا بینندگان فیلم های سه بعدی ایرانی از این هنر دلزده نشوند. موکدا ً حضور کارشناس سه بعدی مجرب را در هنگام ساخت هر فیلم حرفه ای سینمایی توصیه می نمایم – مجددا ً تکرار می نمایم که بطور کل قواعد فیلمسازی سه بعدی از قبیل نور سر صحنه – میزان سن ها – حرکت های دوربین – صدابرداری – فکوس دوربین ها و حتی فیلمنامه، با روش های فیلمسازی و کارگردانی معمولی سینما تفاوت های فاحشی دارد. و در نهایت تدوین فیلم و آرایش تصاویر، قالب بندی برای پنجره سه بعدی، منظره یابی سه بعدی، بالانس تصاویر و حتی تیتراژ سه بعدی در کامپیوتر حاصل می شود که انجام صحیح همگی این موارد به وجود یک کارشناس و کارگردان سه بعدی با تجربه که سالها عکاسی سه بعدی و فیلمبرداری سه بعدی را پشت سر گذاشته باشد نیازمبرم دارد. حتی جیمز کامرون هم بدون حضور کارشناسان سه بعدی  فیلم  آواتار  را  پیش  نبرد. اگر به تیتراژ فیلم آواتار دقت کنید نام کارشناس های سه بعدی را خواهید دید

ساخت فیلم سه‌ بعدی برای پخش در شبکه نمایش خانگی، با روش آناگلیف  بر روی دیسک “دی وی دی” روشی منسوخ شده بشمار می آید و بجز مواردی مثل نمایش فیلم های اینترنتی – چاپ کتاب سه بعدی – پوستر سه بعدی – کارت پستال سه بعدی – برگزاری نمایشگاه عکس های سه بعدی کاربردی دیگر ندارد. دادن اطلاعات غلط به مخاطب و تبلیغات نادرست برای فروش یک فیلم سه بعدی نوعی خیانت فرهنگی هنری محسوب می شود که در واقع با گول زدن مردم گیشه خود و یا فروش فیلم سه بعدی خود را می خواهند تضمین کنند. باید به مخاطب بگوییم تکنولوژی فیلم‌های سه‌بعدی روز، تکنولوژی بلو-ری سه بعدی است و باید در اطلاع رسانی تاکید کنیم که فیلم های سه بعدی در قالب بلو-ری سه بعدی نیز به دو دسته تقسیم می شوند

 ۱- فیلم های سه بعدی بلوری  که پایه و اساس آنها فیلمبرداری سه بعدی ( استریوسکوپیک ) بوده و با ” دو دوربین فیلمبرداری “ شده اند

 ۲- فیلم های سه بعدی بلوری  که از ” دوبعدی به سه بعدی “ تبدیل شده اند و فاقد ارزش سه بعدی می باشند.

فیلمسازی سه بعدی به دلیل سختی کار در تمام مراحل تولید، مخارج سنگین، کندی پیشرفت کار در روند تولید فوق تخصصی بودن فیلمبرداری سه بعدی، مونتاژ و سایر موارد تخصصی دیگر، کاری بسیار سنگین محسوب می شود و در اینجا باید به مخاطبین گفته شود که محصول ارائه شده از کدام دسته می باشد تا مخاطب گول تبلیغات عوام فریبانه را نخورد.

معمولا مخاطبین فیلم های سه بعدی بلو-ری با دیدن فیلم های سه بعدی که از ” دوبــعدی به سـه بــعدی “ تبدیل شده اند رویگردان می شوند و دیگر برای دیدن سایر فیلم های با ارزش علاقه ای از خود نشان نمی دهند، چرا که ندانسته محصولی را خریداری کرده که فقط بحث منفعت طلبی تولید کننده را در بر داشته است.

احترام به شعور مخاطب و تماشاگر مهمترین مطلبی است که باید بر آن تاکید کرد، چرا که مخاطبین بزرگترین سرمایه و تضمین ادامه حیات در تولیدات ســه بــعدی ما هستند و خواهند بود …. برای ترویج و نشر هنر سه بعدی در ایران باید محصولات سه بعدی سالم را به مردم ارائه داد و این مردم هستند که خوب و بد را تشخیص می دهند و تصمیم گیرنده اند.

در خاتمه به پنج عامل اصلی در ساخت یک فیلم سه بعدی موفق و پر فروش اشاره می کنم؛

۱- استفاده از تجهیزات کاملا حرفه ای
۲- استفاده از نیروهای متخصص و با تجربه در عــکاسی و فــیلمبرداری ســه بــعدی
۳- انتخاب خروجــی مناسب برای فیلم سه بعدی ای که به دست مصرف کننده خواهد رسید
۴- استفاده از عیــنک های سـه بــعدی استاندارد
۵- و سالن های نمایش استاندارد و مجهز به امکانات نمایش فیلم های سه بعدی

فرامرز قهرمانی فر (فــیلمبردار، عــکاس و کـارگــردان سه بعدی)
و
نماینده رسمی انجمن بین المللی استریوسکوپی در ایران
www.stereoscopy.com/isu/countryreps

ششم خرداد ۱۳۹۱

استفاده از این مقاله با ذکر نام نویسنده و ذکر منبع بلا مانع می باشد

قانون حمایت از حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان را مطالعه فرمائید

منبع خبر از وب سایت:  www.iran3dcenter.com

________________________________________________________

Faramarz Ghahremanifar

Share this: